lonely's profile๑۩۞۩❤`•.¸¸.•´´N'g¯`••._....PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
|
๑۩۞۩❤`•.¸¸.•´´N'g¯`••._.•• *.:。✿*゚‘゚・งั้นผู้ชายดี ๆ คงมีแต่ในนิยาย -*- คงจะจริงเนอะ
02 September เหนื่อยปี 4 แล้ว ใคร ๆ ก็มักจะบอกว่า สบายน่า เรียนน้อยจาตาย
ไอ้เรื่องเรียนน้อยไม่เถียงเลยซักคำคับ แต่ปัญหา คือ งานมากมายมหาศาลนี่แหละ
ทำไปได้ หนักซะยิ่งกว่าตอนเรื่องปี 1- 3 ซะอีก
แถมเทอมนี้ก้มีแต่วิชาคำนวณ ซะงั้นอ่า -*-
อาไรเนี่ย หนีคำนวณ มา 2 ปี มาเจอคำนวณอีกจนได้
สงสัยเทอมนี้จามี D จาก stat นี่แหละ ตรูว่า -*-
ไหนงานสัมมนาตัวดีเลย .... เลื่อนไปเลื่อนมา สามอาทิตย์ครั บ
จาไปไหนก้อไม่ได้ไป เพราะกังวลกะมันนี่แหละ
พอผ่านพ้นไป ก้อโล่งซิครับท่าน
ตอนนี้ก้อมาเครียด กะโปรเจคกานต่อ ...
ใกล้สอบและ สงสัยต้องเลือกว่า จาทำโปรเจคก่อน หรือให้สอบก่อน
แปบ ๆ ก้อจาจบ ปี 4 เทอม 1 และ เหอะ ๆ
สัญญาว่าจาไม่งอแง ไม่ดื้อ ไม่ทำให้พี่รำคาญครับ
มีอย่างนึงไม่เคยบอกพี่เลยนะ ... ลดทิฐิ ลงแล้ว
ถ้าพี่มีโอกาสได้อ่านคงดีใจเนอะ ^^
คิดถึงพวกแก ทุกคนเลยนะ ส้ม ตั้ม ตั้ม ปุ๋ย ก้อย โน๊ต หนู ก้อย อ้อย ไก่ โจ จิ๋ม สาว ปู และอื่นๆ ที่เราพูดไม่หมดและ
รักเพื่อน BT4 mกคนนะโว้ย .... ไม่มีพวกแก ก้อคงไม่เรียนมาจนป่านนนี้...
อีก 2 เดือน กะ อีก 1 เทอม ก้อต้องห่างแล้วอ่าดิ
ขอบคุณที่บ้า ด้วยกานมาตลอด 4 ปี ......
16 May พรหมลิขิต *-*ในที่สุด ก็ได้กลับมา เล่าอะไรลงในสเปซอีกครั้ง
ความจริง ที่ผ่านมาก้อมีเรื่องวุ่น ๆ มากมายเกิดขึ้นนั่นแหละ
ทั้งสุข ทั้งทุกข์
แต่เราว่าคงมีแต่เรื่องทุกข์ ๆ มากกว่าละมั้ง ....
ไม่รู้ จะเล่าไง หมด ก้อมันตั้งหลายเดือนอ่า ...
ช่วงนี้รู้สึกเหมือน ทำร้ายจิตใจ ใครไปหลาย ๆ คน
ก้อไม่ได้อยากทำหรอกนะ ... แต่ถ้าปล่อยทิ้งไว้ มานก้อจารุ้สึกแย่มากกว่านี้หละมั้ง
ตัดสินใจ ทำมันตอนนี้แหละ ดีกว่าปล่อยให้มานเกาะใจกันไปเรื่อย ๆ จนกระเทาะกันไม่ออก
ช่วงนี้รู้สึกเหมือนชีวิตเป็นพรหมลิขิต ให้เจอกับใคร ๆ หลาย ๆ คน
ทั้ง ๆ ที่ไม่ควรต้องเจอด้วยซ้ำ
อีกอย่าง ... ชอบเพลง พรหมลิขิต มากมาย ... กลายเป็น 1 ในเพลงโปรดไปตั้งแต่ฟังครั้งแรกเลย
พรหมลิขิต BiG Ass
เหม่อมองบนฟ้าไกล จ้องมองด้วยความสงสัย ว่าใครกันนะใคร ที่พาให้เธอเดินหลงทางมาเจอกับฉัน มีคนเป็นล้านคน ช่างไร้เหตผลุจริงๆ ที่เราเจอกัน จากเป็นคนไม่เชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองซ้ำๆ ตกลงคือพรหมลิขิตใช่ไหม ที่เขียนให้เป็นอย่างนั้น ตกลงให้เรารักกันใช่มั้ย อย่างนั้นขอได้หรือไม่ โปรดอย่าทำให้เราพลัดพราก ให้เรารักกัน เนิ่นนานถึงจนวันตาย โอ้วโอว ฉันขอได้ไหม
เมื่อก่อนลมหายใจ ก็คิดว่าเป็นของฉัน แต่พอได้พบเธอ เพิ่งรู้จริงๆ ลมหายใจคือเธอเท่านั้น มีคนเป็นล้านคน ช่างไร้เหตุผลจริงๆ ที่เราเจอกัน จากเป็นคนที่ไม่เชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองอีกครั้ง From being one who didn't believe in anything, in the end I can only ask myself again.
16 January ความรักมีคนเค้าบอกว่าอย่าตั้งความหวังกับเรื่องของความรักไว้สูงมากนัก
เพราะเวลาที่เราเจ็บจะรู้สึกแย่ จนไม่อยากจะทำอะไร
พูดอ่ามานก้อพูดง่ายอ่านะ
แต่พอได้รักใครซักคน แล้ว คงลำบาก ที่เราจะไม่ตั้งความหวังอะไร
ที่ผ่านมาเราก็เห็นมาเยอะแล้ว คนที่มีรักแล้วผิดหวัง
บางคนก็ทำใจได้ บางคนนิสิ เล่นเอา เป็นห่วงแทบตาย
ยิ่งเป็นผู้หญิงด้วยแล้ว
กว่าจะลืมกันได้ ไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ เลย รนึกถึงเพลงผู้หญิงลืมยากเลยอ่า
"เธอคงไม่รู้ว่าผู้หญิงที่จริงแล้วลืมยาก ถ้าลองรักใครมากก็มักจะฝังใจ
อยากทำให้ได้เหมือนอย่างเธอไม่รู้วันไหน ต้องรอถึงเมื่อไหร่
หรือต้องรอถึงวันตาย จะลืมเธอ "
แล้วก็อย่าตกใจไป เราไม่ได้อกหักหรอก
แต่เห็นคนใกล้ตัว เพื่อนที่เรารักเป็นอยู่
ก็เลย คิดว่ ถ้าเป้นเราจะเป็นยังไงบ้างเท่านั้นเอง
ช่วงนีก้อเลยพาลเกลียดผู้ชายไปด้วยเลย --*--
....ผู้ชายดี ๆ มีที่ไหนมั้งในโลกนี้.....
26 December กลับมาอัพซที
15 May เพลงให้เลือกฟังงับเพลงทั้งหมดที่เราเอาลง เลือกฟังได้ ตามสบาย ตามลิสต์ในนี้นะ
อยากฟังเพลงไหน ก็เลื่อนไปเรื่อย ๆ ใน WIN Media อ่านะ
อยากได้อะไรเพิ่มก้อบอกมานะ
08 April คิดถึงพี่บอยจังเฮ้อ
แปบ ๆ ก้อจบปี 2 และ
อีกไม่นานก้อเปงปี 3 แล้วอ่า
ใกล้จาเรียนจบเข้าไปทุกทีทึกทีและ
วันนี้ คิดถึงพี่บอยมาก ๆ เลยอ่า
ยิ่งนั่งดูบางรักซอย 9
เหงเรื่องพี่เต้ยกะแป้งแล้วคิดถึงเรื่องตัวเอง
ไอ้ตั้มมันถามว่า นี่ก้อผ่านมาตั้งนานแล้ว ทำไมแกไม่เปิดใจให้คนอื่นบ้าง
ก้อเลยถามมันกลับว่า แล้วจาให้เราไปคบครายล่ะ
มันก้อเลยย้อนว่า แกบอกเองไม่ใช่หรอ ว่าแกกะพี่เค้าเปงแค่พี่น้อง แล้วแก จามาปิดตัวเองไม่ให้มีแฟนไปเพื่ออะไร
อึ้งนะตอบไม่ถูก
ไม่รู้สิตั้ม เค้าเองก้อไม่รู้ว่าทำไมหรอกนะ ... ความจริงพี่เค้าก้อเสียมาตั้ง 7 8 ปีเข้าไปแล้ว
เค้าเองก้อน่าจะลืม ๆ ไปได้แล้ว
แต่ทุกครั้งที่คิดเรื่องนี้ ก้ออดร้องไห้ไม่ได้ซักที
เวลาที่ใคร ๆ เข้ามาเพื่อที่จะคบเค้า
เค้าลองที่จะเปิดใจแล้วนะ
แต่มันก้อลืมพี่เค้าไม่ได้อยู่ดีอ่าตั้ม...
รู้นะ ว่าเราทำคนอื่นเจ็บเยอะมาก ...
พอถึงเวลาจารักครายซักคนจิง ๆ เค้าคงจะทำเราแบบนี้เหมือนกัน
แต่กว่าจะถึงวันที่มีใครรักเราจริง ๆ หรือเรารักใครจริง ๆ มันก้อคงจะอีกนาน
15 February กลับมาแว้ว..ในที่สุดก็ได้ฤกษ์ได้ยามกลับมาอัพเดท สเปซอีกครั้ง
หลังจากที่ครั้งนี้หายหน้าไปเกือบ ๆ จา 3 เดือน
มีเพื่อน ๆ หลายคนที่เข้าไปบ่นในเอ็มว่า
หายหน้า หายตาไปหนาย
หรือมันตายไปแล้วหว่า
( อย่าเพิ่งแช่งดิ )
ก็เวลามาอัพทีไร
มันชอบหลุดเวลาอัพ หรือ ไม่ก้ออัพไม่ขึ้นทุกที
พาลทำให้อารมณ์ไม่ดี ไม่อยากมาอัพเลย
ช่วงนี้ก็คงจะหายไปอักรอบและ
เพราะว่าใกล้สอบแล้ว
ไม่ได้ตั้งใจจะไป่นหนังสือสอบหรอกนะ
แต่ทำไมพอใกล้สอบแล้วงานมันเยอะอย่างนี้อ่า
ทั้ง ๆ ที่ความจริง เราก้อไม่เคยปล่อยให้งานค้างนี่หน่า
เพื่อน ๆ เป็นเหมือนเรามั้ย
มีความรู้สึกว่าอาจารย์กลั่นแกล้งกันไงไม่รู้
สั่งงานมาพร้อมกันเลย
.
วันศุกร์นี้จาไปดูงานที่โคราช
หลังจากกลับมา จาเอารูปมาลง
แถมรูปบายเนียร์ที่ผ่านมาด้วย
ช่วงนี้ก้อดูรูปสายตระกูลเราไปก่อนละกัน
บะบายจ้า
ขอบคุณทุก ๆ คนที่อุตสาห์มานั่งอ่านคำบ่นของเรา
ขอบคุณ ทุก ๆ คอมเมนต์ ที่ยังตามมาติชมกัน
ทั้ง ๆ ที่หายไปเนิ่นนาน
![]() Thanks for visiting!
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|